Kiedy udać się z dzieckiem do psychologa?

Niezmiernie cieszy mnie fakt, że wizyta u psychologa przestaje być powodem do wstydu. Zawód psychologa zaczyna być taktowny jak każdy inny. Kiedy boli nas ząb – udajemy się do dentysty, kiedy mamy problem ze wzrokiem udajemy się do okulisty. Dlaczego zatem nie udać się do psychologa, kiedy nie radzimy sobie z zachowaniem swojego dziecka?

Na szczęście coraz częściej spotykam się z pozytywnymi opiniami innych ludzi dotyczącymi wizyt u psychologa. Coraz mniej rodziców traktuje ją jako swoją porażkę (skoro muszę iść z dzieckiem do psychologa, oznacza to, że jestem złym rodzicem). Coraz więcej rodziców wie, że w ten sposób może pomóc swojej pociesze i to robi.

Bardzo cieszy mnie fakt, że trafiają do mnie rodzice w różnym wieku i z różnych środowisk (mieszkający na wsi i w mieście), co oznacza, że świadomość ludzi w zakresie świadczonych usług psychologicznych jest coraz większa i przestaje być tematem tabu.

Kiedy zatem udać się do psychologa po pomoc? Nie ma określonego wieku, kiedy powinniśmy udać się z dzieckiem do psychologa. Istnieją jednak symptomy, które powinny nas rodziców / opiekunów zaniepokoić i skłonić do pierwszej wizyty. Na co zwrócić szczególną uwagę? Kiedy nasze dziecko miewa objawy nerwicowe: tiki, jąkanie, moczenie nocne, niezdiagnozowane częste bóle brzucha – wizyta staje się dość oczywiste. Nie powinniśmy również lekceważyć, takich objawów jak: dziecko bardzo często miewa napady złości, agresji, płaczu, miewa lęki, staje się zamknięte w sobie i wycofane z kontaktów społecznych, jego rozwój znacznie odbiega od rozwoju rówieśników, sprawia kłopoty wychowawcze, dziwnie się zachowuje, budzi się w nocy, ma problem z zasypianiem, przestało jeść, bądź ma wilczy apetyt.

Warto również zaczerpnąć konsultacji psychologicznych, gdy dziecko było świadkiem lub brało udział w jakiejś katastrofie (pożar, wypadek samochodowy, powódź), było krzywdzone fizycznie lub psychiczne, pochodzi z rodziny alkoholowej, przeżyło śmierć bliskiej osoby, przeżywa rozwód lub rozstanie rodziców.

Powodów do odbycia pierwszej wizyty u psychologa jest naprawdę wiele. Wymienione przeze mnie są tylko ich niewielką częścią. Należy pamiętać, że każde dziecko jest inne, rozwój każdego dziecka przebiega w sposób indywidualny i wymaga indywidualnego podejścia. W miarę szybko podjęta interwencja może uchronić dzieci przed pojawieniem się różnego rodzaju zaburzeń w wieku dorastania i w wieku młodzieńczym. Dlatego bardzo ważne jest, żeby obserwować swoją pociechę – bo to Wy drodzy Rodzice – jesteście specjalistami waszego dziecka, a my psychologowie możemy Wam tylko pomagać, towarzysząc w ich wychowywaniu.